Πάρος. Έλα Να Τη Δούμε Μέσα Από Τα Δικά Μου Μάτια. ♥

27 Αυγ Leykes village Paros

Πρώτα φτιάξε καφέ. Είμαι πληθωρική blogger, τι να κάνουμε! :)

Σου είπα ότι πήγα Πάρο φέτος. Την Πάρο την αγαπώ με έναν αλλιώτικο τρόπο, από άλλους προορισμούς. Δεν είναι καν το αγαπημένο μου νησί.

Είναι όμως το μοναδικό (εξαιρώντας Αίγινα, Πόρο, Σπέτσες, Ύδρα…τα κοντινά δηλαδή) που έχω επισκεφθεί 3 φορές.

Paros

paradosi_paros

Είναι το μοναδικό που όταν πρωτοπήγα με μισή καρδιά καλοκαιριάτικα σε ορεινό χωριό, άφησα μεμιάς το μικρό κατσούφιασμα στην άκρη, γυάλισαν τα μάτια μου και είπα ενθουσιασμένη τότε «εδώ θέλω να αγοράσω σπίτι, αν είναι να πάρω ένα στην Πάρο». (Ασχολίαστο ότι θέλω καμιά 10αριά σπίτια, να ξέρεις παρεάκι. Αν είχα πολλά λεφτά, θα αγόραζα σπίτια.) Λεύκες Συνέχεια ανάγνωσης

Δύο Αγάπες. Εδώ Κι Εκεί.

8 Αυγ paros nafplio_edw ki ekei

Μισή εδώ, μισή εκεί.

Εδώ το αεράκι να το νιώθω.

Κάνω τραπεζομάντηλο τον χάρτη, για να είμαι κοντά στο εκεί.

Τα φρεσκοκομμένο σύκα της οικογενειακής αυλής.

Το παραδοσιακό νησιώτικο γλυκό. Το φύλαξα επίτηδες για εδώ.

Ο καφές που έφτιαξα μόλις τώρα.

Πάνω στο νέο αγαπημένο σουβέρ, για να διατηρεί την ανάμνηση κοντινή.

paros nafplio_edw ki ekei

 

Το βιβλίο που ξεκίνησε εκεί, συνεχίζεται εδώ.

Οι αναμνήσεις. Να μοιράζονται τον ίδιο φακό. Συνέχεια ανάγνωσης

Σπιτικό Παγωμένο Τσάι Με Ανανά, Λεμόνι Και Καρύδα

3 Αυγ spitiko pagwmeno tsai_anana karyda lemoni

Κι έχω μια δίψα! Μα TEA δίψα! ;)

Παρεάκι, πώς τα πας με την αφόρητη ζέστη; Αφόρητα να φανταστώ;

Τις προάλλες, πήγα με την αγαπημένη μου φίλη και τα παιδιά παραλία μεριά για φαγητό, γέλια και χαλαρουίτα. Εκεί λοιπόν ήπια ένα παγωμένο τσάι θεϊκό! Αφού απορώ, αν ήταν πραγματικά τόσο φανταστικό όσο το έχω στο μυαλό μου ή αν ήταν η διάθεση της στιγμής και ένα απλό, αλλά αληθινά δροσερό, γευστικό τσάι και μέχρι εκεί.

ma TEA dipsa image

Anyway, σημασία έχει ότι αυτό το ποτήρι με ενέπνευσε! Ξεκίνησε από τη σκέψη ότι, κρίμα που δεν υπάρχει τσάι σε σκόνη με ανανά-αυτό που έπινα είχε και ανανά μέσα- και εξελίχθηκε στο

«Γιατί ποτέ μου δεν έχω αποπειραθεί, να φτιάξω μόνη μου παγωμένο τσάι με ό,τι γεύση θέλω εγώ και μόνο εγώ; Οέο;»

 Τη φαντάζεσαι τη συνέχεια. Έκανα τον πρώτο πειραματισμό και πίνοντας το πρώτο ποτήρι, αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σου την αληθινά απλή συνταγή. Ε, κάπου ανάμεσα στα επόμενα ποτήρια έκανα τη φωτογράφιση και πίνοντας παγωμένο τσάι ξεκίνησε και αυτή εδώ η ανάρτηση. :) Συνέχεια ανάγνωσης

20 Έξυπνα Tips Για Διακοπές Με Μικρά Παιδιά (Πάρε Το Παλιό & Κάν’Το Καινούργιο!)

31 Ιουλ deltamoms_summer family hacks_SYL1

«Γλυκό καλοκαιράκι αγαπημένο
με πόση εγώ λαχτάρα σε προσμένω.
Γλυκό καλοκαιράκι χαρωπό,
αχ πόσο σ’ αγαπώ…

Να τρέξω πάλι στις χρυσές ακρογιαλιές
στη θάλασσα να κάνω χίλιες σκανδαλιές.
Το κύμα ν’ αψηφάω το ψηλό
αχ πόσο το ποθώ…»

Προσοχή, προσοχή! Alert, SOS και ό,τι άλλο έχετε ευχαρίστηση!

Αυτό το τραγουδάκι το λένε τα παιδιά και έχει στίχο παγίδα φίλοι μου! «…στη θάλασσα να κάνω χίλιες σκανδαλιές. Το κύμα ν’ αψηφάω το ψηλό αχ πόσο το ποθώ…». Α πα πα πα!!!!

Καλέ, είμαστε κι οι γονείς σε διακοπές! Έχουμε ψυχή κι εμείς όλο το χρόνο, πόσο μάλλον στις αμμουδιές το καλοκαιράκι, αυτό το γλυκό που κι εγώ κι εσύ το προσμένεις!

Πρόσεξέ με, και δε θα χάσεις.

Αυτό τον τρόπο σκέψης που κάνει καθημερινά αντικείμενα, διπλής (και 3πλης και 4πλης μη σου πω) χρήσης τον αγαπώ! Είναι το εισιτήριο για κάθε διασκεδαστική και χρηστική λύση σε μικρά καθημερινά προβλήματα.

Γι’αυτό είμαι εδώ, να στηρίξω και υποστηρίξω καλοκαιριάτικα κάθε γονιό που θέλει μια ευκολία στα πράγματα επιτέλους!

fun in the sun family hacks

Τι λες να ανακαλύψουμε παρέα τρόπους, που θα μας βοηθήσουν, να περάσουμε καλύτερα κι εμείς οι ίδιοι στις διακοπές; Συνέχεια ανάγνωσης

Καλοκαιρινές Φωτογραφίες: 55 Ιδέες Έμπνευσης!

28 Ιουλ 55 summer photo ideas_SYL ideas Collage

Έι παρεάκι! Πού να σε πετυχαίνω άραγε;

Ρωτώ γιατί οι φίλες μου, εντάξει όχι όλες, κάποιες, είναι ήδη διακοπές. Δε φτάνει αυτό, τις τελευταίες μέρες ήταν, σαν να έπεσε μετεωρίτης σπίτι μας με διάφορα ευτράπελα (όλα καλά ελπίζω πια! ξεματιάστε μας! :) ), μεταξύ των οποίων αρρώστησα! Μιλάμε υπέφερα, όχι αστεία! Ολόκληρο χειμώνα δε με έπιασε ίωση, κρύωμα, γρίπη και με βρήκε τώρα Ιούλιο μήνα! Τι το ήθελα το instagram για να χαζέψω; Παντού θάλασσες! Ανοίγω facebook τα ίδια. Όλοι οι φίλοι και οι γνωστοί σε παραλίες. Πόλεις, νησιά, ήλιος, άμμος, βότσαλο και εγώ ούτε το σάλιο μου να μην μπορώ να καταπιώ…όχι όλο αυτό το φαρμάκι από τους απαγορευμένους για μένα πειρασμούς! :P (Εντάξει, το drama queen ρολάκι το έχω πάντα στο τσεπάκι, για να γελάσουμε λίγο).

Stefanos Nafplio

Κάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι φέτος μας έφαγαν οι βροχές και οι ψύχρες, τα δημοψηφίσματα και τα capital controls και χάσαμε το μέτρημα. Έφτασε τέλος Ιούλη! Ε, όπου να’ναι θα φύγουμε κι οι τελευταίοι. Ακόμη και αυτοί που θα μείνουν στις πόλεις, την άδεια δε θα τη σπαταλήσουν κλεισμένοι στο σπίτι. Βόλτες, παραλίες, στιγμές, γεύσεις, όλα είναι κάθε μέρα στη ζωή μας. Ειδικά αυτές τις μέρες ξεγνοιασιάς, έχουμε ανάγκη να αποδράσουμε από τη ρουτίνα, αλλά ταυτόχρονα προσπαθούμε να παγώσουμε το χρόνο μέσα από τα κλικς της φωτογραφικής μηχανής μας. Δε χρειάζεσαι απαραίτητα τρελά gadgets και DSLR. Ακόμη και με τα κινητά, τραβάμε τα πάντα παιδιά! :) Όπως κάθε νορμάλ άνθρωπος δηλαδή.

Πολλοί φίλοι και γνωστοί, αλλά και φίλοι του ShareYourLikes, δείχνουν να βρίσκουν χαριτωμένες/ενδιαφέρουσες/ωραίες τις φωτογραφίες που ανεβάζω συχνά πυκνά ή με ρωτούν διάφορα…πώς έκανα το α ή το β. Βρίσκω λοιπόν αφορμή να μοιραστώ λίγο τον τρόπο που σκέφτομαι σε αυτό το θέμα.

Νομίζω ότι μια καλή ιδέα, είναι για αρχή να έχουμε στο μυαλό μας είναι γενικά ιδέες με θέματα. Εννοείται ότι αυτό δεν ισχύει για κάθε φωτογραφία που τραβάω, έτσι; :) Για να βοηθήσω, να φορτώσεις στα μπαγκάζια των διακοπών μια ολοκληρωμένη κάβα φωτογραφικών ιδεών, έφτιαξα μια λίστα. 55 ζωή να έχουν! Συνέχεια ανάγνωσης

Διαγωνισμός: Κερδίστε 10 Αντικουνουπικές Λοσιόν Apaisyl!

24 Ιουλ giveaway shareyourlikes apaisyl

Η τελευταία ανάρτηση με τους έρωτες της Δωροθέας και την ταραχή του μπαμπά, έκανε μέχρι και τα κουνούπια να τα βρουν σκούρα. :D Διότι βεβαίως, βεβαίως όπως είπα και στη λιλιπούτεια θυγατέρα, τα κουνουπάκια μας τσιμπάνε, γιατί είμαστε γλυκές φάτσες και μας δίνουν φιλάκια με αυτόν τον τρόπο. Από έρωτα κι αυτά δηλαδή, μη νομίζεις! :)

Να, όμως που σκάει μύτη η Apaisyl και τους βάζει τον πήχη ψηλά. Τους λέει με ένα τρόπο… «Αν θέλετε έρωτες αγαπητά κουνούπια, θα πρέπει να βρείτε άλλο είδος και όχι το ανθρώπινο. Εμείς εδώ έχουμε τους γήινους έρωτες, δε θέλουμε άλλους.» Αμ, τι νόμιζες! Έτσι έχουν τα πράγματα. Δεν το είχες ψιλιαστεί; Εξ’ ου και το «Οι Έρωτες Και Τα Κουνούπια Θα Μας Φάνε». :P 

Η Apaisyl καταλαβαίνει τους ερωτοχτυπημένους, καταλαβαίνει και το εκνευριστικό Zzzzzz…πάνω από το κεφάλι μας όταν βραδιάτικα πέφτουμε για ύπνο. Πες το κοινωνική προσφορά…θέλει να μας σώσει όλους. :) Βάζει την καλή της κάπα λοιπόν και έρχεται με φόρα. Όπου κάπα, ο σάκος με τα δώρα!  Συνέχεια ανάγνωσης

Οι Έρωτες Και Τα Κουνούπια Θα Μας Φάνε! #funnytime

21 Ιουλ Dorothea Dimitris bubble

Erwtes_kounoupia_cover Apaisyl Syl

 

Τι γελάς; Ψέματα λέω; :D

Παρεάκι, έλα να σου πω.

Η Δωροθέα ερωτεύτηκε, τα ’μαθες;

Δυόμιση ετών έφτασε το κορίτσι, στο ράφι θα έμενε; Εγώ το καταλαβαίνω και να, ήδη ετοιμάζω τα προικιά. Δεν ξέρεις πόσο γρήγορα μπορεί να εξελιχθεί το ειδύλλιο και προς ποία κατεύθυνση. Ράβομαι παράλληλα, για να γνωρίσω τους συμπέθερους με δόξες και τιμές, μη με δουν με τζιν και t-shirt και τους κάτσει το γλυκό νεραντζάκι στο λαιμό.

ΑΛΛΑ, ο άντρας του σπιτιού, η κολώνα της οικογένειας, το στεφάνι μου, ο πατέρας της θυγατέρας μας δεν είναι πολύ καλά τελευταία.

Έτσι… κάπως τον πονάει η καρδιά του… κάπως δεν αναπνέει αρκετά… κάπως νιώθει να μυρμηγκιάζει το κεφάλι του… κάπως βγαίνει το στοιχείο του Hulk από μέσα του… κάπως να κρυφτεί ο γαμπρός σε μια σπηλιά μέχρι να ξεχαστεί το θέμα;

Όχι, αυτή την εξέλιξη δεν την περίμενα, το ομολογώ. Γιατί εγώ παντρεύτηκα έναν πράο άνθρωπο, χαμηλών τόνων, χωρίς εξάρσεις θυμού και το μόνο πρόβλημα ήταν, ότι συχνά ξεχνούσε το φωτοστέφανο του σε καφετέριες και φιλικά σπίτια. :P

Όταν πρωτοερωτεύτηκε ο υιός μας Στέφανος, ο Άγιος άνθρωπος Δημήτριος έδωσε τρόπον τινά την ευχή του… με πραότητα βεβαίως βεβαίως. :D Τώρα που πρωτοερωτεύτηκε το κορίτσι με τις μπούκλες και το έντονο ταπεραμέντο, γιατί ταράχτηκε δεν ξέρω!

Το κορίτσι μας όπως ξέρεις, έχει ξεκινήσει παιδικό σταθμό. Δεν μπορεί, βρε παιδί μου να περάσει απαρατήρητη! Κοινωνική είναι, τσαχπίνα είναι, στο survivor θα μπορούσε χαλαρά να φτάσει στον τελικό και να κερδίσει, κούκλα είναι, ματιά που σου κόβει τα γόνατα διαθέτει, «σε αγαπάω» ξέρει να λέει με νάζι, το γάλα της το πίνει όλο, τις οθόνες αφής τις παίζει στα δάχτυλά της, ξέρει να σου δείχνει αγάπη, αλλά αν δε γουστάρει σε πλακώνει στο ξύλο χωρίς κόπο-με τρόπο, ξέρει να παίζει με κούκλες, αλλά θα σου κλέψει την καρδιά αν της δώσεις σπαθιά, χελωνονιντζάκια και μπάλες… Ε, δε θα έκανε εντύπωση;! Θα έκανε!

Ο μπαμπάς της λοιπόν απολάμβανε αμέριμνα τη φάση «η κόρη μου είναι ερωτευμένη μαζί μου ατελείωτα, αδιαμφισβήτητα, ολοκληρωτικά και απόλυτα». Η παγίδα στην οποία κάθε σωστός πατέρας πέφτει αδιαπραγμάτευτα.

Εκεί κάπου στην απόλυτη παράδοση από πλευράς του, υπήρξα η ταχυδρόμος των μαντάτων. Χωρίς περιστροφές, μια Τετάρτη μεσημέρι τον διέκοψα από τη δουλειά του και του είπα η ξεδιάντροπη χωρίς περιστροφές σου λέω!… «Η κόρη σου ερωτεύτηκε!».

Dorothea Dimitris SYL

Σιωπή. Αχνό, αμήχανο γελάκι. Συνεχίζω εγώ:

«Μου έλεγε πολλές μέρες το όνομά του και εγώ δεν καταλάβαινα! Τώρα το έλυσα το μυστήριο!» (περιχαρής η ασυνείδητη σύζυγος)

«Πύλος είναι ένα αγοράκι ο Σπύρος!» (Γελάω η θρασύς!)

«Έλαμψε ολόκληρη μόλις την ρώτησα αν εννοεί Σπύρος! Δεν έχει βάλει γλώσσα μέσα της, όλο για εκείνον μου λέει!» μπλα μπλα μπλα εγώ η άτιμηηηηη!

Δεν ξέρω από πόσα μίνι εγκεφαλικά πέρασε, μέχρι να σταματήσω να μιλάω. Τότε μόνο που αντιλήφθηκα, ότι δεν χάρηκε. Ειδικά σε εκείνη τη φάση που εκείνος μου είπε «Ποιος είναι ο Σπύρος την τ ρ έ λ α  μ ο υ μέσα» αργά, αποφασιστικά και με ένταση εκεί στη λέξη «τρέλα» κι εγώ γέλασα αυθόρμητα. Και ουπς!!!! Εκείνος όχι. Δεν οφειλόταν στην πραότητα του χαρακτήρα του. Τσου, τσου, τσου! Απλά μόλις είχε βγει από μέσα του ο Hulk που λέγαμε. Τον ξέρεις τον Hulk, έτσι; Ένας όχι ομορφούλης πρασινωπός τύπος που δε χαμογελάει ποτέ, φέτες ολούθε από την κορυφή μέχρι τα νύχια. :P

Καλά, εντάξει… υπερβάλλω λιγουλάκι. Πάντως το φωτοστέφανο εξαφανίστηκε. Ένας Σπύρος ούτε 3 ετών, ήταν αρκετός να του το κάνει σκόνη και θρύψαλα. :)

Η Δωροθέα λοιπόν, αφού άκουσε να λέω στον πατέρα της για τον Σπύρο, σου λέει «Ώπα! Έχω πολύ cool τυπάκι πατέρα, μπορώ να του τα λέω όλα». Οπότε από εκείνο το απόγευμα που εκείνος μπήκε στο σπίτι κι εκείνη έτρεξε με χαμόγελο ιδανικό για διαφήμιση οδοντόκρεμας στην αγκαλιά του, έγινε ομιλητικότατη.

«Μπαμπά μουυυυυυυυυυυυυυ!!!!!».

Dorothea Dimitris bubble

«Πύλος ΜΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!! Πάωωωωωωωωω!»

Την πήρε αγκαλιά και της λέει «Ποιος είναι ο Σπύρος κορίτσι μου;». Λέει το 2χρονο τα δικά του για το θέμα. Το φέρνει λάου λάου ο μπαμπάς της «Πες του Σπύρου να με πάρει ένα τηλέφωνο, να του πω δυο φωνήεντα». Απαντά η άλλη πανηγυρικά «Νιαιιιιιιιιιιιιι! Ζήτωωωωωωωωωω!!!!».

Πατέρας κατακαημένος με μάτι που γυρίζει «Μπράβο, κορίτσι μου. Τι θα του πεις του Σπύρου ότι θέλω να του πω;» τη γαργαλάει στο μεταξύ κι αυτή ξεκαρδίζεται. Και η απάντηση ατάκα που έγραψε ιστορία στην οικογένεια από τη μικρή που απαντά πολύ φυσιολογικά εν μέσω γέλιων μέχρι τελικής πτώσεως «Γιο ωνηένταααααααα!!!».

Έτσι κυλά ο τελευταίος μήνας. Μας έφαγε ο έρωτας! Η Δωροθέα μιλάει κάθε μέρα για τον Σπύρο, είναι αμοιβαίο το αίσθημα και καταλαβαίνεις, έχει πράγματα να πει. Πρέπει να αρχίσω να σημειώνω τις ατάκες όχι μόνο τις δικές της, αλλά κυρίως του πατέρα της, να έχουμε να λέμε καλοκαιριάτικα.

Με αυτόν λιώνει, με αυτόν πλακώνεται στο σχολείο γιατί τα ίδια μυαλά με εκείνη κουβαλάει και εκείνος. Είναι ζόρικος, είναι ζόρικη και τσαχπίνα, ταίριαξαν. Έρχεται και μου δείχνει τα υποτιθέμενα σημάδια πότε στα πόδια, πότε στα χέρια και μου λέει ψευτοκλαψουρίζοντας «Πονιάειιιιιι μαμά, πονιάειιιιιι.» «Πού κορίτσι μου;» της λέω εγώ «Εγιώωωωω μαμάαααα» εδώ δηλαδή τίγκα στο νάζι. «Χτύπησες κορίτσι μου;» «Πύλος μαμά, Πύλος! Πονιάειιιι». «Σουσουράδα πονιάει ο έρωτας, μη μιλάς καθόλου αν περιορίζεται στο γαμπάκι σου, το οποίο έτσι κι αλλιώς θα φάω τώρα!» τέτοια της λέω και γελάμε και μετά «Εγιώ μαμάααα» μου ξαναλέει και μου δείχνει το ποδαράκι της που ήταν κατασημαδεμένο από τσιμπήματα κουνουπιών.

Είχε για πολλές μέρες στο αριστερό κουντεπιέ, κάτι πολύ βαρβάτα σημάδια η αλήθεια είναι. Νομίζω πρώτη φορά ανησύχησα με τσίμπημα κουνουπιού. Υποθέτω δηλαδή ότι κουνούπι ήταν. Πρώτη φορά έκανε τόσες μέρες να φύγει και είχε τόσο έντονα ενοχλητική εικόνα. Παρ’ όλο που της έβαζα ένα στικ από αυτά που είναι για την επούλωση, το είχε πολλές μέρες. «Αυτό κοριτσάκι μου δεν στο έκανε ο Σπύρος! Το κουνουπάκι είδε πόσο γλυκό κοριτσάκι είσαι και ήρθε να σου δώσει ένα φιλάκι μωρέεεεε! Αλλά δεν έπρεπε, γιατί τα φιλάκια τα δικά τους αφήνουν σημαδάκια γοργονάκι μου!» «Νιαιιιιι», λέει κι αυτό το μικρό με στυλ «ας κάνουμε ότι κλαίμε, πιάνει».

Καμιά βδομάδα μετά, έμαθα για την αντικουνουπική λοσιόν Apaisyl. Αν τη googlάρεις, θα τη βρεις ως Apaisyl Repulsif Moustiques.

apaisyl syl funny

Δεν την είχα δοκιμάσει ήμουν σίγουρη, αλλά κάτι μου έλεγε το όνομα και όταν είδα τη συσκευασία κατάλαβα ποια εταιρεία είναι. Έχω πει ότι η Δωροθέα είναι πολύ ζωηρό παιδί, ατρόμητη… γι’αυτό εξάλλου και λέμε αστειευόμενοι ότι θα γίνει κασκαντέρ όταν μεγαλώσει. :) Το μεγαλύτερο μέρος της έως τώρα ζωής της, με έχει κοψοχολιάσει άπειρες φορές. Υπήρξαν μήνες που κάθε μα κάθε μέρα χτύπαγε, τραυματιζόταν και όχι μια φορά μόνο. Μπορούν να στο επιβεβαιώσουν οι φίλες μου που ΠΑΝΤΑ άκουγαν στο τηλέφωνο να τρέχω να δω τι έπαθε κι εκείνη να σηκώνεται μετά από λίγο και να συνεχίζει το χαβά της. Η παιδίατρος μας λοιπόν, μια μέρα που έκλαιγα στο τηλέφωνο και της έλεγα «Όποιος τη δει, θα νομίζει ότι την κακομεταχειρίζομαι» μου σύστησε μια τζελ κρέμα που δεν είχα τότε ακόμη υπ’ όψιν. Λέγεται Choc Apaisyl. Ε, εντάξει… δεν ξέρεις πόσο σωτήρια είναι. Από τη μεριά της μαμάς την συστήνω ανεπιφύλακτα. Είναι για μώλωπες, τραυματισμούς κλπ… άπαιχτη με μια λέξη.

Συνειδητοποίησα λοιπόν, ότι η αντικουνουπική λοσιόν που μου πρότειναν να δοκιμάσω, είναι της ίδιας εταιρείας. Αυτό από μόνο του, με έκανε κατευθείαν να αισθανθώ καλά με την ιδέα. Μια ασφάλεια. Αλλά επειδή έχω κι άλλα κριτήρια για τέτοιες επιλογές, ενημερώθηκα για τα χαρακτηριστικά της κι αποφάσισα να τη δοκιμάσω.  Όχι μόνο στη Δωροθέα, σε όλους μας τσέκαρα τις τελευταίες βδομάδες τη δράση της. Όποτε την έχουμε απλώσει στο σώμα μας, δεν μας έχει τσιμπήσει τίποτα. Φαντάζομαι δεν είναι σύμπτωση.

apaisyl way

Εξάλλου, η εταιρεία υποστηρίζει ότι ότι η δράση της φτάνει τις 8 ώρες. Μία φορά βάζω στον καθένα μας, δεν έχω κάνει μέχρι τώρα επαναληπτικές επαλείψεις, όλα μια χαρά. Βέβαια, θα σου πω πού με κέρδισε αληθινά.

Καταρχάς, είναι κατάλληλη για παιδάκια από 12 μηνών. Πολύ βασικό.

Φοριέται εκτός του σώματος και στο πρόσωπο. Όχι, δεν την ξαναπατάω με τσίμπημα ακριβώς κάτω από τη βλεφαρίδα! Πιο σπαστικό δεν υπάρχει και δεν κάνω πλάκα. Με είχε τσιμπήσει πέρσι και δε θέλω να το θυμάμαι. Δε θα βάλω ποτέ στα μάτια, εννοείται, αλλά αν έχω προστατεύσει το υπόλοιπο πρόσωπο, σιγά μην πλησιάσει!

Δεν έχει άρωμα, έχει ευχάριστη, δροσερή αίσθησηδεν λεκιάζει τα ρούχα.

Δεν έχει τοξικά αλλεργιογόνα στη σύνθεσή της, η οποία έτσι κι αλλιώς είναι δερματολογικά ελεγμένη με άριστη ανεκτικότητα και αναγνωρισμένη από τον ΠΟΥ (Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας).

Προστατεύει και από μέλισσες, τσιμπούρια, σκνίπες, σφήκες και μύγες.

Αυτό το τελευταίο είναι μια άλλη ιστορία με τη Δωροθέα πάλι. Δε φοβάται κανέναν και τίποτα, εκτός από την ηλεκτρική σκούπα (ελεγχόμενα όμως) και τις μύγες παιδιά! Φετινό «φρούτο» αυτό! Ουρλιάζει  αν δει κοντά της μύγα! Οπότε, ξέρεις ε! Επαλειψούλα σε ανοιχτό χώρο έτσι κι αλλιώς και έχω το κεφαλάκι μου πιο ήσυχο. Η μια με τις μύγες, ο άλλος, ο Στέφανος εννοώ, με σφήκες-μέλισσες, βρήκα όσο να’ναι την ηρεμία μου η μάνα.

Last but not least, καθόλου κιόλας, είναι ότι είναι προστατευτική απέναντι και στο κουνούπι τίγρης! Το μοναδικό εγκεκριμένο προϊόν για το κουνούπι τίγρης. Εντάξει, δεν καλύπτεται στην 8ωρη δράση, αλλά αν έχουμε τέτοιες ανησυχίες/υποψίες, οι επαλείψεις επαναλαμβάνονται ανά 3ωρο. Περιπέτειες εξάλλου δε θέλουμε στα καλά καθούμενα, εμένα με ψιλοτρομάζει ότι ένα κουνούπι μπορεί να κάνει κακό, σε μικρούς και μεγάλους. Ούτε να το σκέφτομαι.

Κι αν έχουμε εγκυούλες ή θηλάζουσες μανούλες στον κύκλο μας, να ξέρουμε ότι και για εκείνες έχει έγκριση το προϊόν.

Να το πάρεις το Apaisyl (Repulsif Moustiques) παρεάκι. Πού πας στον πόλεμο χωρίς όπλα. :) Μη σε ξεγελάνε τα άτιμα που είναι μικροσκοπικά. Θυμάσαι εκείνο το Zzzzzzzzzzzz….που έχουν κάνει ουκ ολίγες φορές πάνω από το κεφάλι σου, τη στιγμή της απόλυτης ησυχίας που αφηνόσουν στα χέρια του Μορφέα; Ε, τι κάνει το ShareYourLikes…μπρίκια κολλάει; Μοιράζεται μαζί σου ό,τι του αρέσει. Αμέεεε. ;) Stop to Ζzzzzz από σήμερα και μπρος. Χα! ;)

 

Και τέλος πάντων, ό,τι λύσεις έχω, θέλω βρε παιδί μου να τις μοιράζομαι. Με τα κουνούπια τη βρήκαμε την άκρη. Πάει, τελειώσαμε.

 

Τώρα, πες μου εσύ. Με τους έρωτες που μας έχουν φάει για τα καλά στο σπίτι μας (έχω κι άλλους ερωτοκαημούς να σου πω), τι να κάνω; Κάτι σε στικ, σε σπρέι, σε τζελ σου βρίσκεται; :P

Θα πεις στους φίλους σου να μπουν να διαβάσουν αυτό το άρθρο; Sharing is magic! 

Ντόνατ + Βάφλα= Βόνατ; :) (Donut+Waffle=Wonut)

10 Ιουλ wonut_step3

Παρεάκι, κάτσε να ξεμπερδευτούμε! :)

Το ντόνατ είναι ντόνατ.

Η βάφλα είναι βάφλα.

(Μιλάμε για μεγάλα συμπεράσματα, όχι αστεία!).

Αλλά το ντόνατ που γίνεται βάφλα, να το πούμε βόνατ; :) Να το συμφωνήσουμε;

PartyParty

Το Πάσχα έφτιαξα για πρώτη φορά ένα γρήγορο γλυκό με βάση τα ντόνατς το οποίο φαγώθηκε στο πι και φι! Χρωστάω, γιατί τώρα συνειδητοποίησα, ότι ποτέ δεν στο έδειξα. Υπόσχομαι την επόμενη βδομάδα, να επανέλθω με εκείνη την συνταγή.

Πριν όμως λίγες μέρες, είδα αυτό το βίντεο και ξεσηκώθηκα.

Μην το δεις τώρα. :) Διάβασε πρώτα την ανάρτηση, γιατί με το μέρος σου είμαι, να ξέρεις!

Ξεσηκώθηκα που λες, αλλά μετά με έπιασε μια βαρεμάρα. Αυτό που καμιά φορά λες, «Α, τι τέλειο! Αλλά πρέπει πρώτα να φτιάξω το χ για να φτάσω στο ψ.» Ε, όταν είναι για γλυκά, το παραδέχομαι, καμιά φορά βαριέμαι τα πολλά πολλά. 

Το βίντεο λοιπόν δείχνει πώς να φτιάξεις ζύμη για ντόνατς που όμως ψήνονται σε βαφλιέρα και τελικά να μην στα πολυλογώ, προκύπτει κάτι καινούργιο που το έχουν ονομάσει στο εξωτερικό wonut. Από το donut και το waffle.

Κυκλοφορούν πολλές σχετικές συνταγές, αν το ψάξεις κι αν δε βαριέσαι να μπεις στη διαδικασία.

Εγώ λατρεύω βάφλες, λατρεύω! Έχω βαφλιέρα, αλλά δε φτιάχνω τόσο συχνά όσο θα ήθελα. Βλέποντας λοιπόν τα wonuts, μου μπήκαν ιδέες. Αποφάσισα να το κάνω πιο εύκολο όλο αυτό και πολύ καλά έκανα νομίζω. :) Συνέχεια ανάγνωσης

Πάρε Το Παλιό & Κάν’Το Καινούργιο! Το Κουμπί…Θήκη

7 Ιουλ koumpia_skoularikia_SYL

Καλημέρα, καλημέρα!♥

Έχω νεάκια! :) Από σήμερα εντάσσω στη θεματολογία του ShareYourLikes μια σειρά από posts με την ονομασία «Πάρε Το Παλιό & Κάν’Το Καινούργιο».

Πρόκειται απλά για ιδέες ανακύκλωσης αντικειμένων ή απλά χρήσης τους με παραπάνω τρόπους από τους προφανείς που όλοι γνωρίζουμε. Αντικείμενα 2πλης, 3πλης και πολλαπλής χρήσης βρίσκουν σε αυτό το blog τη γωνιά τους. Εύκολες λύσεις, γρήγορη σκέψη, χρηστική ή διασκεδαστική/διακοσμητική/απλά όμορφη επιλογή.

Ήθελα πολύ καιρό να δημιουργήσω αυτή τη σειρά αναρτήσεων και με μια αφορμή που σύντομα θα δεις παρεάκι, έβαλα μπρος.

Πρώτη όμως, από τα παλιά, αφορμή για την ιδέα είναι, η πολύ συχνή ατάκα που ακούω από ανθρώπους που δεν ασχολούνται με δημιουργίες και DIY γενικότερα. Είναι η «εσένα τα χέρια σου πιάνουν». Η δική μου άποψη είναι, ότι δεν έχει να κάνει τόσο πολύ με αυτό το DIY, αλλά κυρίως με τον τρόπο σκέψης. Αυτή η σειρά θεμάτων λοιπόν που γεννιέται σήμερα, νομίζω θα συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση. Θα κάνει κι εκείνους που δεν ασχολούνται, να πιάσουν λίιιιγο τον παλμό του DIY. Θα δώσει όμως extra ιδέες και σε αυτούς που όλο και κάτι φτιάχνουν.  Συνέχεια ανάγνωσης

Γιατί Μάχεσαι Το Παλιό; Οικοδόμησε Το Καινούργιο!

2 Ιουλ https://www.flickr.com/.../cynt.../5985898561/in/photostream

Καλημέρα, καλό Ιούλιο να έχουμε παρεάκι!

Με έχουν νιώθω, κατασπαράξει τις τελευταίες μέρες το διάβασμα, οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα. Όλα σχετικά με τις πολιτικές κι οικονομικές εξελίξεις φυσικά. Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ αποφάσισα να συνεχίσω να ζω κανονικά. Κι όταν λέω κανονικά, δεν εννοώ με απάθεια και αδιαφορία απέναντι στα πράγματα. Αλλά η ζωή υφίσταται με λεφτά και χωρίς λεφτά. Δεν είναι τυχαίο το μότο μου και δεν θα το αφήσω να σκονιστεί, επειδή έκλεισαν οι τράπεζες. Όσο κι αν αυτό με δυσκολεύει, όσο κι αν αυτό με τρομάζει.

«Πάρε το τίποτα και κάν’ το κάτι» είναι η φράση που κουβαλάω μέσα μου και το ίδιο λέω σε όλους μας. Είναι έτσι απλό; Όχι. Αλλά από ποτέ πιστεύουμε μόνο τα εύκολα; Από πότε υπάρχουμε για να μην προσπαθούμε;

«Ο Ήλιος Βγαίνει Πάντα» είχα γράψει σε εκείνη την ανάρτηση πριν λίγα χρόνια όταν μοιράστηκα την εμπειρία της απώλειας του μωρού μου και είναι πεποίθηση, ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω μου. Κι όταν κλαίω κι όταν νιώθω μόνη κι όταν νιώθω απελπισία κι όταν νιώθω αβοήθητη κι όταν νιώθω μικρή κι όταν νιώθω αδύναμη κι όταν νιώθω ότι το μέσα μου θα σκάσει από πόνο… σταθερά κι ακλόνητα το πιστεύω ότι μια μέρα θα τελειώσει αυτό που νιώθω τη δεδομένη στιγμή. Κάπου θα με οδηγήσει, κάτι θα μάθω, ίσως πάρα πολλά.

Ανησυχώ, αναζητώ αλήθειες στο χάος και δεν είμαι βέβαιη ότι ο λαός είναι σοφός όταν έχει μαχαίρι στο λαιμό και πιστόλι στον κρόταφο. Αλλά, that’s it και κανείς δε μας είπε ότι η ζωή είναι δίκαιη. Στα παιδιά μου δε θέλω να μάθω να κλαίνε περισσότερο και πιο πετυχημένα μπροστά στο κακό. Θέλω να τα μάθω η οργή, η αδικία, το αδιέξοδο να γίνονται ενέργεια και χώρος για μια νέα εξέλιξη. Συνέχεια ανάγνωσης

Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 2.157 ακόμα followers

Αρέσει σε %d bloggers: