Γιατί Μάχεσαι Το Παλιό; Οικοδόμησε Το Καινούργιο!

2 Ιουλ https://www.flickr.com/.../cynt.../5985898561/in/photostream

Καλημέρα, καλό Ιούλιο να έχουμε παρεάκι!

Με έχουν νιώθω, κατασπαράξει τις τελευταίες μέρες το διάβασμα, οι τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα. Όλα σχετικά με τις πολιτικές κι οικονομικές εξελίξεις φυσικά. Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ αποφάσισα να συνεχίσω να ζω κανονικά. Κι όταν λέω κανονικά, δεν εννοώ με απάθεια και αδιαφορία απέναντι στα πράγματα. Αλλά η ζωή υφίσταται με λεφτά και χωρίς λεφτά. Δεν είναι τυχαίο το μότο μου και δεν θα το αφήσω να σκονιστεί, επειδή έκλεισαν οι τράπεζες. Όσο κι αν αυτό με δυσκολεύει, όσο κι αν αυτό με τρομάζει.

«Πάρε το τίποτα και κάν’ το κάτι» είναι η φράση που κουβαλάω μέσα μου και το ίδιο λέω σε όλους μας. Είναι έτσι απλό; Όχι. Αλλά από ποτέ πιστεύουμε μόνο τα εύκολα; Από πότε υπάρχουμε για να μην προσπαθούμε;

«Ο Ήλιος Βγαίνει Πάντα» είχα γράψει σε εκείνη την ανάρτηση πριν λίγα χρόνια όταν μοιράστηκα την εμπειρία της απώλειας του μωρού μου και είναι πεποίθηση, ό,τι κι αν συμβαίνει γύρω μου. Κι όταν κλαίω κι όταν νιώθω μόνη κι όταν νιώθω απελπισία κι όταν νιώθω αβοήθητη κι όταν νιώθω μικρή κι όταν νιώθω αδύναμη κι όταν νιώθω ότι το μέσα μου θα σκάσει από πόνο… σταθερά κι ακλόνητα το πιστεύω ότι μια μέρα θα τελειώσει αυτό που νιώθω τη δεδομένη στιγμή. Κάπου θα με οδηγήσει, κάτι θα μάθω, ίσως πάρα πολλά.

Ανησυχώ, αναζητώ αλήθειες στο χάος και δεν είμαι βέβαιη ότι ο λαός είναι σοφός όταν έχει μαχαίρι στο λαιμό και πιστόλι στον κρόταφο. Αλλά, that’s it και κανείς δε μας είπε ότι η ζωή είναι δίκαιη. Στα παιδιά μου δε θέλω να μάθω να κλαίνε περισσότερο και πιο πετυχημένα μπροστά στο κακό. Θέλω να τα μάθω η οργή, η αδικία, το αδιέξοδο να γίνονται ενέργεια και χώρος για μια νέα εξέλιξη. Συνέχεια ανάγνωσης

DIY Σταμπωτό Καλοκαιρινό Τραπεζομάντηλο

23 Ιουν DIY Σταμπωτό Χρωματιστό Τραπεζομάντηλο

Φέτος το καλοκαιράκι έχει αποφασίσει λέει, να γίνει τροπικό κι αυτό σημαίνει ότι λίγο χρόνο παραπάνω από το συνηθισμένο, θα το περάσουμε σπίτια μας. Τη βλέπω τη δουλειά! :)

Το κόλπο για να περνάς παρεάκι καλά στη βροχή, είναι όταν αυτή ξεκινά, εσύ να δίνεις φιλιά με την αγάπη σου. Ή να χορεύεις σε αυτή κι αν τίποτα από αυτά δε συμβαίνει, τότε σου έχω την καλύτερη τρίτη εκδοχή. Να δημιουργήσεις κάτι που σου φτιάχνει το κέφι.

Με καλοκαιρινή αύρα, για να ξορκίσεις το «σπάσιμο» του απρόβλεπτου καιρού. ;)

Ένα DIY σταμπωτό τραπεζομάντηλο με πρώτες ύλες που όλοι έχουμε σπίτια μας, είναι η δική μου σημερινή πρόταση.

DIY Σταμπωτό Χρωματιστό Τραπεζομάντηλο

Γεωμετρικά σχέδια, μαζί με εσπεριδοειδή, Συνέχεια ανάγνωσης

Η Δωροθέα Η Μικρή Μαθητριούλα

17 Ιουν back to school_Δωροθέα6_α

Όταν ξεκίνησε η σχολική χρονιά, με ένα πρωτάκι στο σπίτι, είχα διάφορες αγωνίες. Μερικές από αυτές ήταν εντελώς πρακτικές. Αφού έπρεπε κάθε πρωί να ξυπνάω και τη Δωροθέα για να πηγαίνω τον Στέφανο σχολείο, να τη βγάζω στο κρύο, στη βροχή, όταν θα αρρώσταινε… με καταλαβαίνεις.

Τον Νοέμβρη αυτούς -τουλάχιστον- τους προβληματισμούς τους έβαλα στην άκρη. Η Δωροθέα ξεκινούσε για πρώτη φορά να πηγαίνει παιδικό σταθμό. :)

back to school_Δωροθέα2

2 μέρες πριν είχε τα 2α γενέθλιά της και να που έκανε το κοριτσάκι μας μια μεγάλη, σπουδαία αρχή!

Θα άνοιγε ένας δικός της κύκλος καθημερινότητας. Ένας νέος δικός της κόσμος. Θα αποκτούσε τη δική της συνομήλικη παρεούλα, το θρανιάκι της και την καρεκλίτσα της. Τα μεσημέρια της το φαγητό θα ήταν πλέον σχολικό και στο τραπέζι αντί για τη φρικαρισμένη μαμά της -μπροστά στη θέα του λιωμένου πάνω στην καρέκλα φαγητού-θα ήταν άλλες φατσούλες που έχουν τα ίδια χόμπι… λιωσίματος με εκείνη.

Εκείνη την πρώτη μέρα λοιπόν, περιμέναμε το γνώριμο -από τα παλιά για εμάς- σχολικό. Την ήξεραν οι άνθρωποι του σχολικού πριν καν γεννηθεί. Τους ήξερε και κείνη, γιατί κάθε μέρα τους περίμενε, από τότε που καλά καλά ακόμη δεν έβλεπε. Αλλά για πρώτη φορά, η Δωροθέα δεν περίμενε να υποδεχτεί τον αδερφό της από αυτό, αλλά να την υποδεχτούν σε αυτό. Να ανέβει με τα μικρά της ποδαράκια τα σκαλιά, να κάτσει στη θεσούλα της δίπλα στο παράθυρο, να της δέσει με περίσσια φροντίδα η κοπέλα τη ζωνούλα και να φύγει για πρώτη φορά χωρίς εμάς.

Φυσικά θέλαμε να έχουμε αναμνηστικές φωτογραφίες. Εξάλλου, το περίμενε κι εκείνη! Είχε ευχαριστηθεί την αντίστοιχη φωτογράφιση τόσο πολύ την πρώτη μέρα του σχολείου του Στέφανου!

backtoschool_Δωροθέα14

Φτιάξαμε το πινακάκι μας, πήραμε και τα γάλατα που νόμιζα ότι θα αναζητά, όπως και στο σπίτι και ξεκινήσαμε.

back to school_Δωροθέα3

Τι μούτρο! Δε χρειαζόταν οδηγίες. Μόνο που την ανέβασα στο πεζούλι. Όλα τα άλλα δικά της. :) Συνέχεια ανάγνωσης

Χαμός Από Ιδέες Για Την Γιορτή Του Πατέρα!

12 Ιουν Δεξί κλικ-->Αποθήκευση Εικόνας-->Δεξί κλικ-->Εκτύπωση

Καλημέρα, καλημέρα!

Κάθε Ιούνιος που περνά, συγκεντρώνει όλο και περισσότερους υποστηρικτές της γιορτής του πατέρα. Στο έχω ξαναπεί παρεάκι, χαίρομαι τρελά γι’αυτό! Όσο δικά μας είναι τα παιδιά, τόσο είναι και των μπαμπάδων τους. Είναι άδικο να τους παραγκωνίζουμε, ακόμη κι αν μιλάμε για μια γιορτή. Σημείωσε λοιπόν! 21 Ιουνίου γιορτάζει το μεγάλο αγόρι της οικογένειας. :)

via paperandpigtailsparty.com

via paperandpigtailsparty.com

Πριν σκεφτώ τι θα φτιάξουμε εγώ με τα παιδιά, πριν σου δείξω και ετοιμάσω φετινές ιδέες, σε βοηθάω να βρεις αρκετά έγκαιρα το δικό σας δώρο για τον μπαμπά του σπιτιού.

Δεξί κλικ-->Αποθήκευση Εικόνας-->Δεξί κλικ-->Εκτύπωση

Δεξί κλικ–>Αποθήκευση Εικόνας–>Δεξί κλικ–>Εκτύπωση

Συνέχεια ανάγνωσης

Το 20ήμερο Project Της Ζωής. #20DaysLifeProject

27 Μάι 20dayslifeproject

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, είχα ένστικτο που εντυπωσίαζε και έβλεπα όνειρα που μου έλεγαν πολλά.

Σαν παιδί βέβαια, δεν αντιλαμβανόμουν την ερμηνεία πολλών από αυτά. Σιγά σιγά κατάλαβα τι σημαίνει για μένα κάθε συμβολισμός. Είναι αρκετές οι φορές όμως, που με τα όνειρα έχω μια έξτρα ιδιαίτερη σχέση. Παραπάνω από αυτό που εννοούμε συνήθως. Δεν υπάρχει τώρα λόγος να το εξηγήσω.

Λίγο πριν το τέλος του περασμένου Οκτώβρη, ήταν ένα βράδυ από αυτά που πέφτεις για ύπνο και ξυπνάς με την ψυχή σου αλλιώς. Εντελώς ασυνήθιστο δηλαδή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είχε καν ξημερώσει. Ήταν στη μέση της νύχτας κι έκλαιγα πολύ. Πάρα πολύ. Είχα να κλάψω τόσο, από τότε που έχασα το δεύτερο παιδάκι μου.

Έτρεμα σαν το ψάρι από φόβο. Έκλαιγα για όσα τόσο ξεκάθαρα συνειδητοποίησα, για όλα αυτά που κατάλαβα ότι ίσως δε ζήσω ποτέ, αν δεν κάνω κάτι. Ακόμη κι αν κάνω κάτι, ίσως να μην τα ζήσω ποτέ. Σκατά! Έκλαιγα για όλα αυτά που δεν με ένοιαζαν, όσο θα «έπρεπε». Έκλαιγα γιατί ξαφνικά το είδα. Το  «εγώ» μου όφειλα από καιρό να είναι πρωτεύον, αλλά μέσα σε μια κοινωνία εγωιστική, τοποθετημένο σε εντελώς λανθασμένα μονοπάτια, μοιάζει με αμαρτία. Πρόσεξε. Δεν εννοώ να γίνουμε παρτάκηδες. Όχι, αυτό είναι κάτι που σιχαίνομαι. Αλλά ο καθένας από εμάς, είναι στη ζωή του ο σημαντικότερος άνθρωπος. Χωρίς αυτό να σημαίνει λιγότερη προσφορά στην οικογένεια, στους φίλους, στον κόσμο ολόκληρο.

Αυτό δεν ήταν ένα συνηθισμένο όνειρο κι ας φανεί ότι τέτοιο είναι. Εγώ το ξέρω.Ήμουν μαζί με τον Δημήτρη και περίμενα υποτίθεται τα αποτελέσματα κάποιων ιατρικών εξετάσεων. Θα πηγαίναμε να τις πάρουμε μαζί και του είπα με μεγάλη σιγουριά, χωρίς ίχνος μιζέριας και απαισιοδοξίας. Σαν να ήταν, κάτι που το ξέρω πάρα πολύ καιρό ότι το έχω μέσα μου κι ας μην μου το έχει επιβεβαιώσει κανείς. «Ξέρω, έχω καρκίνο θα μου πει». Φτάνοντας όμως στο γιατρό, ήμουν μόνη μου. Σαν να μη γινόταν αλλιώς. Κι ο γιατρός, χωρίς ιατρείο, χωρίς κάποιον χώρο, χωρίς τίποτα άλλο εκτός από το πρόσωπό του, το μαύρο ζιβάγκο του και τη λευκή ποδιά, όλα αυτά μέχρι το θώρακα, μόνο κοιτώντας με σταθερά στα μάτια, μου είπε «Έχεις καρκίνο και σε 20 μέρες θα πεθάνεις». Ήταν αδιαπραγμάτευτο ότι θα πεθάνω. Όπως και τόσο, μα τόσο ζωντανό, τόσο ισχυρό όλο αυτό που βίωνα. Το σοκ ήταν ότι θα πεθάνω και μάλιστα τόσο γρήγορα. Άρχισα να μετράω στο μυαλό μου, μισοξύπνια κάπως, αν προλαβαίνω τα 2α γενέθλια της Δωροθέας. Έκλαιγα ήδη και θυμάμαι που μετρούσα με τα δάχτυλα, γιατί από τον πανικό μου μπερδευόμουν. Άρχισε η άρνηση και ένα πείσμα τόσο ισχυρό ότι δε γίνεται να πεθάνω!

Πρώτον γιατί έχω να μάθω πολλά στα παιδιά μου για τη ζωή κι αποκλείεται αυτό να γίνει χωρίς εμένα. Γιατί αυτά τα σποράκια που θέλω να τους ρίχνω στην ψυχή κι ας τα κάνουν ό,τι νομίζουν μεγαλώνοντας, δε μπορεί κανένας άλλος, να τους τα σπείρει. Όχι με τον τρόπο μου, όχι από τη δική μου οπτική γωνία. Ίσως κανείς δεν είναι σε θέση να τους τα σπείρει κάποια, έτσι κι αλλιώς. Και δεν υπάρχει τρόπος σκεφτόμουν, να τους τα μεταφέρω όλα αυτά μέσα σε 20 μέρες, ακόμη κι αν έγραφα σε βίντεο όποια σοφία έχω στα κύτταρά μου και όση αγάπη έχω για εκείνα για τις υπόλοιπες 480 ώρες που μου έμεναν. Συνέχεια ανάγνωσης

Τούρτα Πύργος Με Κεράσια Και Ψωμί Του Τοστ

24 Μάι tourta pyrgos me kerasia kai pswmi tost_Collage

Τούρτα για πρωινό φτιάχνεις; Δε φτιάχνεις.

Τούρτα για πρωινό τρως; Δεν τρως.

Μέχρι χθες. Γιατί τώρα μπορείς άνετα, σου δίνω το ελεύθερο, να κατηγορήσεις εμένα στον οικογενειακό και φιλικό κύκλο σου και να τα κάνεις και τα δυο. Είμαι μεγαλόψυχη. :P

Ενώ στο σπίτι είχα Σαββατιάτικα μπόλικες δουλειές και φαγητό να μαγειρέψω, με είχε πιάσει να φτιάξω κάτι με τα πρώτα κεράσια που αγόρασα για φέτος. Ήταν και νόστιμα τα άτιμα!

Τα φρούτα τα αγαπώ και κυρίως τα καλοκαιρινά τα περιμένω πώς και πώς. Αλλά τα κεράσια είναι μεγάλος έρωτας!

Τα βρήκα στη λαϊκή την ώρα που πήγαινα τον γιο μου στο σχολείο και γύρισα στο σπίτι ανυπόμονη. Μαζί με τον πρωινό καφέ, εγώ έτρωγα κεράσια! Και ενημέρωνα τον κόσμο στα social media, μη τυχόν και κανείς είχε καούρες πρωινιάτικα, πώς να πίνω τον καφέ μου! Ασυνόδευτο ή με συνοδεία. :)

instagram_cherries

 

Είμαστε Σάββατο λοιπόν, εκεί κοντά στο μεσημεριανό και έχω λυσσάξει να φτιάξω κάτι με κεράσια.

Αλλά να είναι γρήγορο.

Αλλά να μην αλλοιώνει εντελώς την υφή του κερασιού. Γιατί για παράδειγμα οι κερασόπιτες, τα κλαφουτί και όλα τα σχετικά, που μου αρέσουν κι αυτά, αλλάζουν τόσο πολύ το κεράσι. Τελικά συνήθως το ψιλομετανιώνω που τα έψησα.

Το παίδευα από δω, το παίδευα από κει. Αποφασίζω (νόμιζα) κάποια στιγμή, να φτιάξω ρολάκια του τοστ με κεράσια όμως στη γέμιση. Τα θυμάσαι, ε; Είναι στις αναρτήσεις του ShareYourLikes που δίπλα στον τίτλο, έχω νοερά και τη λέξη «θραύση». Την είχαν όλοι λατρέψει αυτή τη συνταγή!

tourta pyrgos me kerasia kai pswmi tost_Collage

Συγκεντρώνω τα υλικά, αλλά ακόμη με «έτρωγε» κάτι. Ήθελα να δημιουργήσω κάτι και το έλεγα φωναχτά. «Θα δημιουργήσω κάτι νόστιμο» έλεγα και ξανάλεγα μέχρι να καταλήξω. Και κατέληξα!

Αντί για ρολάκια, θα έφτιαχνα ένα πύργο με στρώσεις από ψωμάκια του τοστ και τη κρεμώδη γέμιση με τα κεράσια. Σαν να είχαμε μια… γυμνή τούρτα (γυμνή από τα naked cakes που κατακλύζουν το internet. Γκούγκλαρέ το.) Έτοιμη σε 10′. Το είπα αυτό; Δεν το είπα! Σε 10’!

Τούρτα Πύργος Με Κεράσια Και Ψωμί Του Τοστ

prwino san tourta_me kerasia kai pswmi tost

Μάζεψέ τα στον πάγκο: Συνέχεια ανάγνωσης

Γυναίκα Στα 40. The Grand Opening! :)

22 Μάι welcome 40s confetti

welcome 40s confetti

 

Έχω από την Κυριακή που όποτε με βλέπω στον καθρέφτη, δε βλέπω διαφορά. :) Θα το θεωρήσω καλό σημάδι παρεάκι!

Στις 17 Μαϊου που λες, είχα γενέθλια. Αλλά ήταν αλλιώτικα από τα άλλα.

Γιατί έγινα 40 και τη μια έλεγα «τι καλά!» με επιχειρηματολογία, την άλλη έβγαζα κάτι λέξεις σαν κραυγές απελπισίας, τρόμου και άρνησης, με επιχειρηματολογία πάντα! :D

Γιατί αυτομάτως πέρασα σε μια ολοκαίνουργια, διαφορετική δεκαετία! Ουάου Παναγία μου! The Grand opening κανονικά και με το νόμο! Το λέει κι η ταυτότητα. :P

Γιατί το τελευταίο 6μηνο έχουν γίνει τρελές αναταράξεις σε μυαλό, καρδιά, ψυχή και περίπατο δεν το λες! Αλλά αυτά τα ταξίδια είναι ανεκτίμητα και το καταλαβαίνεις στο τέλος. Απλά είμαι genius και το έχω καταλάβει νωρίτερα #μηνπετάτε_αυγά #τοκατάλαβα_λέμε_αφού

Γιατί κλείσαμε την ίδια μέρα 12 χρόνια γάμου. Όχι εύκολα όλα, αλλά τα κλείσαμε. Συμφωνήσαμε στα 13 να κάνουμε τα κορόιδα, αν βέβαια μέχρι τότε δεν έχουμε πνίξει ο ένας τον άλλο. :P

Γιατί μου έκαναν πάρτι έκπληξη! Ε καλά, αυτό δεν θυμάμαι, από πότε είχε να γίνει!

Ο Δημήτρης μου είχε πει ότι θα βγούμε οι δυο μας για ένα ποτάκι. Επειδή τον ξέρω απ’εξω και ανακατωτά και ψιλιάστηκα ότι κάτι ετοιμάζει, του είπα «Πες μου, θα έρθει ο Σάκης; Να ξέρω τι θα φορέσω!» (#Ρουβίτσακάργα) και τον ρώτησα πάλι όλο νόημα «Να πάρω μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή;». «Όχι» είπε ξερά και του επέμεινα, πάλι όλο νόημα «Ξέρεις, εγώ είμαι blogger. Μήπως να την πάρωωωω;». Ξαναείπε όχι και προσευχήθηκα στους 12 θεούς του Ολύμπου να την πάρει μόνος του κρυφά. Δεν το έκανε. :P :P

Μαζεύτηκε ο καλός ο κόσμος και τα περάσαμε πανέμορφα! Δε λέω όλος ο καλός ο κόσμος γιατί ήταν λίγοι, πολύ λίγοι ακόμη που αληθινά τους ήθελα εκεί.

Ξε τρε λά θη κα κι ας μην μου πολυφαινόταν (μάλλον!). Ρωτήθηκα σίγουρα 10 φορές αν μου άρεσε και αν περνούσα καλά. Ρε παιδιά, σούπερ ήταν. Σούπερ! Η κρυάδα της νέας δεκαετίας έφταιγε.Στις φωτογραφίες, σε όλες λέμε, είμαι τίγκα στο χαμόγελο!

Να, δείτε και πείτε!

cake_champagne Collage

the brothers Collage

Συνέχεια ανάγνωσης

Όλα Όσα (Ξανά)Έμαθα Από Τα Παιδιά Μου #11

12 Μάι stefanos ponirofatsas

#11

Είναι ήδη απόγευμα, αλλά το διάβασμα δεν έχει τελειώσει. Ο μαθητής θέλει διαλείμματα κι εγώ πάω με τα νερά του, αλλά με όρια. Ανταποκρίνεται κι αυτός και όλα μια χαρά. Τι ωραία!

#κούνια_που_με_κούναγε

Ο πολλαπλασιασμός του 4. Αυτός ο ξένος. Εκεί είμαστε. Εγώ τουλάχιστον. Ο Στέφανος μια αφηρημάδα την έχει, το βλέπω ξεκάθαρα κι αφού ερωτευμένος δεν είναι για να δώσω άφεση, απλά κάνω υπομονή. Τι το θέλω η άμοιρη η μάνα (εδώ βάζω μια δόση δράματος, να γελάσουμε ρε παιδιά!) και ξεστομίζω δίχως φόβο«Πάρε αγάπη μου το πράσινο τετράδιο, κάτσε διάβασε τον πολλαπλασιασμό μόνος σου κι έλα όταν νιώσεις έτοιμος, να τα ξαναπούμε.». Κι έτσι άρχισε ο καβγάς!

Επανάσταση κανονική. Το γλυκό μου το αντράκι από ζάχαρη φτιαγμένο, έχει μεταμορφωθεί σε transformer angry robot που τρώει κακές μανούλες. Α! Εγώ είμαι η κακιά τώρα. Μετά τις αλλεπάλληλες προτάσεις γάμου, να ζω αυτό. Γιατί γλυκέ μου Θεούλη; Τι έφταιξα, πού, πες μου εσύ και οι 12 θεοί του Ολύμπου, τι είπα η γυναίκα;;;;;

Παρένθεση: Μια τραγωδία για γέλια το σηκώνει η πένα μου να τη γράψω έτσι; :P :D

Πού είχα μείνει; Α, ναι… εκεί που μου την έπεσε αγρίως ο υιός. Ε, καλά. Μετά από λίγο του την έπεσα κι εγώ και εγκαταστήσαμε έναν Εξαρχιώτικο αέρα στο Πειραιώτικο σπιτικό μας. Μούρλια το σκηνικό. Αυτό θα σκέφτηκε κι εκείνος και του ήρθαν μνήμες! Δεν εξηγείται αλλιώς. Διάβασε και θα καταλάβεις.

Κάποια στιγμή αποχωρεί από την εμπόλεμη ζώνη, για να επιστρέψει μετά από 9″, ήρεμος αυτή τη φορά. Σα να μην έχουμε πλακωθεί μέχρι πριν 10″, με ρωτάει πού βρίσκεται το κρουασάν σοκολάτας.

Ατάραχος. Ζεν. Αθώο σπουργιτάκι. Ίδιος η ήσυχη χελωνίτσα που είχα συναντήσει ένα καλοκαιρινό μεσημέρι κάτω από μια παχιά σκιά. Τότε που φορούσα μόνο το μαγιό μου κι έκανα ησυχία μην την ενοχλήσω, ενώ ετοιμαζόμουν να ξαπλώσω σε μια ριγέ αιώρα.

stefanos ponirofatsas

Εντυπωσιασμένη από την κωλοτούμπα Συνέχεια ανάγνωσης

Πασχαλινά Αυγά Με Τα Παιδιά. Τα Βάψαμε, Διακοσμήσαμε & Τα Τσουγκρίσαμε!

16 Απρ pasxalino aygo san dwmatio kouzinas

 

easter e card shareyourlikes

 

Χρόνια πολλά blogoπαρεάκι μου!!!! Χριστός Ανέστη!

Αγάπη, αγάπη, αγάπη και ξανά αγάπη εύχομαι και σε σένα και σε μένα και σε όλο τον κόσμο! :)

Ελπίζω να πέρασες όμορφα όπου κι αν ήσουν, να γέμισες μπαταρίες και να δημιούργησες αναμνήσεις, από αυτές που θες να «κουβαλάς» στην καρδιά σου για καιρό. ;)

Έχω να μοιραστώ μαζί σου και τις δικές μου ξεχωριστές, κοντά στη φύση στιγμές, αλλά πρώτα χρειάζεται να βάλω σε σειρά το φωτογραφικό χάος. :)

Ξεκινάω με τα πασχαλινά αυγά μας, που ήταν σε ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων. :) Τα ευχαριστηθήκαμε με τα παιδιά!

Όπως έχω ξαναπεί την Μ. Πέμπτη βάφω παραδοσιακά μόνο κόκκινα αυγά. Χωρίς σχέδια και τσαχπινιές. Εκείνη τη μέρα και τη διαδικασία του βαψίματος, θέλω να τη σέβομαι απόλυτα.

Γι’αυτό τα χαρούμενα, χαριτωμένα και εναλλακτικά αυγά μας, τα ετοιμάζουμε ή από την Μ. Τετάρτη ή συνήθως από το Μ. Σάββατο και μετά. Έτσι και φέτος!

kokkina ayga_shareyourlikes blog

Αυγοθήκες στο εξοχικό δεν έχουμε και δεν μας έλειψαν καθόλου με τέτοια ωραία καλαθάκια! :)

kokkina ayga_pasxa_shareyourlikes blog

Το Μ. Σάββατο και την Κυριακή του Πάσχα του δώσαμε και κατάλαβε! Δημιουργικός οίστρος!

Συνέχεια ανάγνωσης

Πασχαλινό Δώρο Στο Βάζο Για Τη Δασκάλα & Τη Νονά! +Freebie! ♥ #είναι_γλύκα ♥

3 Απρ pasxalino dwro gia ti daskala_nona_cover

Έχουμε πάρει «φωτιά» στο σπίτι με τις πασχαλινές μας συνήθειες!

Από τη μια διακοσμώ σταδιακά ανοιξιάτικα και πασχαλινά (θα έρθω με φωτογραφίες και ιδέες), από την άλλη ετοίμασα κι εκείνο το δωρεάν εκτυπώσιμο παιχνίδι για μικρούς ταξιδιώτες (και τους μεγάλους σε ηρεμία :P). Έχω να ετοιμάσω δωράκια και για τις δασκάλες μας και τις νονές. Προτιμώ αν προλαβαίνω, να φτιάχνω η ίδια τα δωράκια. Έχουν μια διαφορετική στάλα αγάπης αυτά τα δώρα. ;)

Η πρώτη τυχερή για φέτος ήταν η δασκάλα του Στέφανου. Της ετοιμάσαμε τελευταία στιγμή το δωράκι της, το ομολογώ. Όμως, δεν το αδικήσαμε καθόλου εξαιτίας της πίεσης χρόνου. Αντιθέτως, βγήκε καλύτερο και από την αρχική ιδέα που είχα γι’αυτό!

pasxalino dwro gia ti daskala_nona_cover

Συνέχεια ανάγνωσης

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 2.125 other followers

Αρέσει σε %d bloggers: