Ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι
Είναι ο ήλιος που βγαίνει πιο νωρίς
Χαμογελάω πλατύτερα στον καθρέφτη για καλημέρα
Είναι η ζεστή αίσθηση μιας Continue reading
Ξυπνάω χωρίς ξυπνητήρι
Είναι ο ήλιος που βγαίνει πιο νωρίς
Χαμογελάω πλατύτερα στον καθρέφτη για καλημέρα
Είναι η ζεστή αίσθηση μιας Continue reading
Η δική μας τούρτα ombre είναι, η τούρτα από το σχολικό πάρτυ γενεθλίων του Στέφανου το οποίο είδες εδώ.
Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και για τα καλά σχόλια που μου αφήσατε παντού! Τα μουστάκια τελικά αρέσουν σε όλους!
Τα παιδιά στο σχολείο τα λάτρεψαν και μαμά συμμαθητή μου μετέφερε τις εντυπώσεις του γιου της και καλύτερου φίλου του Στέφανου. Είπε ότι ήταν το καλύτερο πάρτυ που έχει γίνει στο σχολείο! Τι άλλο να ζητήσω!
Αυτή την τούρτα λοιπόν, άνετα μπορείς να την φτιάξεις και για τα γενέθλια ενός ενήλικα. Ούτως ή άλλως, δεν ήταν η παραδοσιακή παιδική τούρτα σε εμφάνιση. Έτσι γίνεται όταν ο εορτάζων γίνεται ένα μικρό αντράκι 5 χρονών
Εξηγούμαι ότι οι φωτογραφίες την αδικούν πολύ. Την τελείωσα νύχτα και δε μπορούσα να βγάλω μια καλή εικόνα. Επίσης, δεν ήμουν παρούσα στο κόψιμό της και στις φωτογραφίες που έλαβα βρήκα μόνο αυτή
Σήμερα έχω γενέθλια και την 10η επέτειο του γάμου μου
Την τελευταία βδομάδα σκεφτόμουν οτι οι περσινές ευχές μου έπιασαν σε πολύ μεγάλο βαθμό
Σκέφτηκα τότε ότι δε θέλω, να ζητήσω τίποτα παραπάνω από τη ζωή
Είμαι ευγνώμων για αυτά που έχω κι ας μην είναι συναρπαστική και με ανέσεις η καθημερινότητά μου. Τώρα τελευταία έφερνα συχνά και έντονα στο κεφάλι μου την ευγνωμοσύνη που νιώθω. Δε λείπουν το άγχος, οι στεναχώριες και οι απογοητεύσεις, όμως νιώθω κάθε μέρα, έστω για λίγο ευτυχισμένη. Κι αυτό το έχω κερδίσει. Κι όταν έχεις παλέψει για κάτι και το έχεις κατακτήσει, είσαι σε θέση να το εκτιμήσεις όπως του αξίζει
Πριν λίγες μέρες, ένα γεγονός με έκανε να νιώσω πολλαπλάσια την ευγνωμοσύνη. Αυτή τη φορά γιατί βρέθηκα αντιμέτωπη με ένα μεγάλο κίνδυνο. Continue reading
Πότε λέγαμε ότι μου φαινόταν απίστευτο που έκλεινε τα 4
Πότε έγινε 5! Πότε έγινε αντράκι! Μεγάλος αδερφός! Πανέξυπνο μουτράκι, θεατρίνε μου σ’αγαπώ!
Φέτος τα γενέθλιά του συνέπεσαν με το Μ.Σάββατο. Οπότε δεν είχε πάρτυ, κόσμο και τα σχετικά. Είχαμε αποφασίσει να περάσουμε εκείνες τις ημέρες στο Ναύπλιο
Φυσικά δώρο πήρε! Το πρώτο του μεγάλο ποδήλατο
Είχε και μια φοβερή, απίθανη έκπληξη! Στα έδειξα εδώ
Ακόμη τη συζητάμε
Το πρώτο πάρτυ λοιπόν, αυτό του σχολείου έγινε σήμερα . Θα ακολουθήσει και άλλο πάρτυ, αυτό του σπιτιού. Μη χάσουμε!
Άκου να δεις παρεάκι…Τη Μεγάλη Βδομάδα έφτιαχνα λαμπάδες. Η μία από αυτές, είχε βασικό στοιχείο το…μουστάκι
Χριστός Ανέστη!
Χρόνια πολλά σε όλο τον κόσμο. Με υγεία, αγάπη, αγάπη, αγάπη!
Είναι περίεργος ο τίτλος που έβαλα σήμερα, αφού η ψυχολογία μου πάει κι έρχεται. Ε, εκείνες τις μέρες του Πάσχα όμως, ήταν καρφιτσωμένη μόνο στη χαρά.
Πού βρέθηκα; Πού αλλού; Στο Ναύπλιο!
Πρώτα όμως, πριν ετοιμάσουμε βαλίτσες, ετοιμάσαμε τα αυγά μας!
Ετοιμάσαμε δωράκια και λαμπάδες για αγαπημένα πρόσωπα!
Κοντεύει να φτάσει η μέρα του Πάσχα κι εγώ δεν έχω μοιραστεί μαζί σου φέτος ούτε μισή πασχαλινή ιδέα. Αλλιώς τα υπολόγιζα.
Αρχικά η μικρούλα με απορρόφησε πολύ και ακολουθούσε ο Στέφανος. Δεν είμαι όμως σίγουρη τελικά αν αυξήθηκαν τελευταία οι απαιτήσεις τους ή αν εγώ κάπως ένιωσα κι έπεσα περισσότερο πάνω τους
Ήθελα να γράψω εδώ μέσα τόσα πολλά! Αλλά όσο περνούσαν οι μέρες, τόσο ένιωθα να απομακρύνομαι από την επιθυμία αυτή. Να μοιραστώ δηλαδή όμορφες ιδέες.
Ήθελα να σου γράψω για εκείνο το πλασματάκι που μου λείπει και ακόμη θέλω δηλαδή. ‘Ηθελα να σου πω τι βίωσα το βράδυ του Πάσχα πριν 2 χρόνια. Λίγους μήνες μετά την απώλεια του μικρού μου πρίγκηπα
Παρεάκι μου, σα να ζέστανε λίγο, ε;
Τα λουλουδάκια ανθίζουν, τα πουλάκια ακούγονται παντού σαν τραγούδι. Η φύση σε δημιουργική έξαρση σου φωνάζει “Ανανεώσου!”
Αλλά δε ζεις στους αγρούς και στα λιβάδια, να τα απολαύσεις χαλαράααα
Τρέχεις πανικόβλητη καθημερινά και το σπίτι είναι το μοναδικό σου καταφύγιο για την ανάκτηση δυνάμεων και ξανά από την αρχή
Αν το εμπλουτίσεις με λουλούδια, όχι απαραίτητα πραγματικά, το σκηνικό θα σε κάνει να αισθάνεσαι ότι πήγες εκδρομή μια μέρα με μπόλικο ήλιο
Αρκεί να αγαπάς floral! Σε μικρές ή μεγάλες δόσεις
Είπες ναι; Για πάμε όλες μαζί
Εγώ λουλουδίζω
Εσύ λουλουδίζεις
Αυτή λουλουδίζει
Τώρα μάλιστα! Ξεκινάμε
Θα είναι το λαμπατέρ που το ξεγύμνωσες και το στόλισες με χάρτινα λουλούδια, οι εκτυπώσεις από τον υπολογιστή που κρέμασες στον τοίχο;
Μήπως προτιμάς να’ναι το εποχικό χαλί ή εκείνο το παλιό σκαμνί που ανανέωσες;
Ένας παλιός μεταλλικός καναπές της γιαγιάς Continue reading
Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω, πού να σταματήσω…θα πω ένα αστειάκι
Τους τρελούς ήξερα ότι τους καλμάρουμε λέγοντάς τους μόνο ναι, δεν ήξερα ότι τους χειροκροτάμε κιόλας
Εγώ δηλώνω ότι είμαι η μία τρελή. Από εκείνους δηλαδή που πιστεύουν ότι μπορεί να αλλάξει ο κόσμος, αν βάλουμε κι εμείς το χεράκι μας
Η δική μου η προσπάθεια είναι να γίνουμε όλοι λίγο παραπάνω δημιουργικοί & ευτυχισμένοι. Αν το καταφέρουμε αυτό λίγο για εμάς, θα κάνουμε και τον διπλανό μας να νιώσει έτσι και με ένα μαγικό τρόπο θα ξανάρθει αυτό σε μας…περισσότερη ευτυχία σε μας και τελικά στους άλλους…τα συναισθήματα κύκλους κάνουν
Πώς το προσπαθώ; Με τις όμορφες ιδέες, τις απλές οδηγίες για μια χειροτεχνία, αλλά και μια μοιρασιά συναισθημάτων και σκέψεων μου.
Όταν κάτι σου φαίνεται δύσκολο, σου δείχνω πώς να το φτιάξεις εύκολα.
Όταν κάτι σου φαίνεται δεδομένο, σου υπενθυμίζω πόσο σπουδαίο και αξιοθαύμαστο είναι.
Το κάνω για σένα και για μένα. Να θυμάμαι κι εγώ
Κάπως έτσι από το τίποτα, κάνουμε κάτι! Κάπως έτσι μοιραζόμαστε αυτά που μας αρέσουν!(ShareYourLikes λοιπόν!)
Κάπως έτσι το Σάββατο, οι Ψηφιακές Γειτονιές (οι αρχηγοί των τρελών που λέγαμε) μας έκαναν μια μεγάλη, τρελή παρέα! Continue reading
Ε, καλά…μπορεί να μην τραγουδήσουμε μαζί με τον Psy και την Lady Gaga αύριο, αλλά μια δόση δημοσιότητας θα την εισπράξουμε κι εμείς οι bloggers
Είναι σαν αυτό που λέμε, τι τραβάμε κι εμείς οι χορεύτριες. Όπου χορεύτριες βάλε γονείς bloggers
Πιρουέτες δεν κάνουμε, αλλά αλλάζουμε πάνες, γράφουμε σαν να μην υπάρχει αύριο, ετοιμάζουμε ξεχωριστά parties και ενίοτε μιλάμε και σε κάτι συνέδρια. Τς τς
Continue reading
Μαγειρεύεις τόσο καλά ώστε, ο Σκαρμούτσος να “χτυπήσει” άλλο ένα tattoo για να ξεχάσει ποια τρέμει
Σφουγγαρίζεις αυτά που βλέπει η πεθερά, που δεν βλέπει η πεθερά και όλο της το σόι (με την καλή έννοια
)
Σιδερώνεις σαν ξαδέρφη του Τσακ Νόρις
Αλλά! Μη σου πουν να οργανωθείς
Σε λούζει κρύος ιδρώτας, τα γόνατα αν δεν κοπούν, τρέμουν. Τα δόντια χτυπάνε λες και βλέπουν τη συνέχεια του δρόμου με τις λεύκες
Μέχρι εδώ φίλη μου! Ανασκουμπώσου! Ήρθα με την κόκκινη κάπα μου και το μότο “Άμπρα Ξουτ Κατάμπρα Ξαναξούτ Χάος!”
Continue reading